نیرومندی راستین (بخش ۲)

(ادامه از دفعهٔ قبل)

★ترس از مرگ در ریشه

چه مردم زمین متوجه شده باشند چه نه، کسانی که گرفتار نگاه کهنه به انسان‌اند، همه به زندگی بدن جسمانی می‌چسبند و آگاهانه یا ناآگاهانه از مرگ می‌ترسند.

گواهش این است که چون ترس از مرگ در ریشهٔ همه نهفته است، در اندیشه‌ها، سخنان و کارهایی که در آن‌ها از خود در برابر یکدیگر دفاع می‌کنند یا به دیگران می‌تازند دست‌وپا می‌زنند، نه؟

اما مرگ از اصل رویدادی است که هیچ نیازی به ترسیدن از آن نیست.

زیرا انسان تنها هستی‌ای جسمانی نیست.

حقیقت حیات انسان این است که جز بدن جسمانی، لایه‌های بسیاری از پیکرها را بر تن داریم و هم‌زمان در جهان‌های گوناگون ایزدان وجود داریم.

این را وقتی بمیرید خواهید دانست، اما حتی اگر بگویم وقتی بمیرید خواهید دانست، تا وقتی هنوز مأموریتتان را دارید نمی‌توانید بمیرید، پس تنها کاری که می‌توانم بکنم این است که از شما بخواهم باور کنید که چنین است.

اما این واقعیتی انکارناپذیر است.

کسانی که با نشان دادن الوهیت خود زندگی می‌کنند، این واقعیت حیات را به همان بدیهی‌ای می‌دانند که دیدن پیکر خود در آینه، پس هیچ ترسی از مرگ در آنان برنمی‌خیزد.

این را آگاهانه می‌گویم تا بدفهمی پیش نیاید: این یکسره چیزی دیگر است از نترسیدن از مرگ در حالتی گستاخانه از ذهن که «هرچه پیش آید، خوش آید»، یا نترسیدن از مرگ با این اندیشه که اگر با بمبی بر خود بمیری به بهشت می‌روی.

با در نظر گرفتن این هشدارها، وقتی کسی این حقیقت را بداند که حیات انسان، در حال زندگی، هم‌زمان در جهان‌های گوناگون ایزدان نیز زندگی می‌کند، و ترس از مرگ ناپدید شود، آنگاه اندیشه‌های طردکنندهٔ غیرضروری و اندیشیدن تهاجمی دیگر هیچ به ذهن نمی‌آیند.

حتی اگر کسی با چنین شخصی رودررو شود، اندیشه‌های تهاجمی تنها به خود آن کس بازمی‌گردند، و انسان الهی آسیبی نمی‌بیند و دردی نمی‌کشد.

این است راه «نیروی راستین» که به جوهر آیکیدو نیز پیوند دارد.

★نیرویی که در عصرِ در راه لازم است

نیرویی که در عصرِ در راه لازم است، نه نیروی پیشرفت در دنیاست و نه توان تحصیلی، نه نیروی جسمانی و نه قدرت نظامی.

زیستن با نمایان کردن الوهیت، همان‌طور که لحظه‌ای پیش گفتم، به بیان دیگر، زیستن با نشان دادن نیروی روح، نیرویی است که همه به آن امید دارند.

آن نیرو نور حیات را بر همهٔ اندیشه‌های تاریک می‌افکند.

هر جا این نور حیات افکنده شود، درست همان‌گونه که آفتاب در تاریکی می‌تابد، همه چیز روشن می‌شود، و کسانی که راه را گم کرده بودند داوری خردمندانهٔ خود را بازمی‌یابند.

★شیوه‌ای از زیستن که از اکنون بیشترین بهره را می‌برد

آن دسته از شما که روحانیت و الوهیت خود را به یاد آورده‌اید، از سوی همهٔ موجودات بُعدهای والا که زمین را نظاره می‌کنند به‌ویژه نگهبانی می‌شوید، پس هیچ لازم نیست دربارهٔ معیشت خود نگران و پریشان باشید.

شما هم‌اکنون به مرحله‌ای درآمده‌اید که در آن همه چیز حتی بی‌آرزو کردن چیزهای شخصی برآورده می‌شود، پس آنچه لازم دارید هنگامی که لازمش دارید پدیدار می‌شود، و می‌توانید بی‌کمبود زندگی کنید.

تا وقتی از روی عادت‌های گذشته تقلا نکنید.

در میان بشریتی که در آن بسیاری می‌کوشند برآورده شدن آرزوهای شخصی را با نیروی اراده به سوی خود بکشند، شما مردمانی کمیاب و ستودنی هستید که می‌توانید آسودگی خود را فعلاً کنار بگذارید و برای خوشبختی کل دعا کنید.

شما هم‌اکنون جهان گذشته را که در آن آرزوهای شخصی «دعا» پنداشته می‌شد پشت سر گذاشته‌اید، و به یاد آورده‌اید که نمایان شدن آگاهی‌ای که هماهنگی کل را پدید می‌آورد، «دعای» راستین است.

از همین روست که شما، همچون «گنجینه‌ها» و «گران‌بهاها» در جهان زمین، به دست آنچه شما ایزدان و فرشتگان آسمان می‌نامید، با دقت نگهبانی و راهنمایی می‌شوید.

پس لطفاً با آرامش خاطر، آسودگی خود را رها کنید و فعلاً تنها به دعا برای تکامل آگاهی بشریت زمین و بیداری‌اش به حقیقت ادامه دهید.

زیرا اکنون مهم‌ترین زمان است.

تا وقتی به این کار ادامه دهید، پیش بردن روحانی‌شدن زمین آسان می‌شود، و می‌توانیم به گسترش بعدی برویم.

به بیان دیگر، هرچه شمار کسانی که بدین‌سان با بیشترین بهره از اکنون زندگی می‌کنند بیشتر شود، حتی یک یا دو نفر بیشتر، سپیده‌دم کامل جهان زمین نزدیک‌تر می‌شود.