هدف زندگی

هنگامی که نور خورشید بر شما می‌تابد، سایهٔ خود را در سوی مخالف خورشید می‌بینید، این‌طور نیست؟
این درست همان سرشت حقیقی خودشناسی‌ای است که تاکنون تعیین کرده و باور داشته‌اید: «این من هستم»، «من چنین آدمی هستم».

خوب به آن بیندیشید.
ممکن نیست سایه شما باشد، هست؟
و با این همه، آنچه را واقعی است اشتباه گرفتید.
درست همین‌جا دلیل واقعی آن بود که نتوانستید به‌عنوان خود حقیقی‌تان زندگی کنید.

از همان آغاز، دیرزمانی حتی نکوشیدید خود واقعی‌تان را بشناسید.
محدودیت را طبیعی پذیرفتید.
اگر به شما گفته می‌شد بیماری سختی دارید، یقین می‌کردید که دیگر امیدی نیست.
گمان می‌کردید روابط ناخوشایند هرگز بهتر نمی‌شوند.
نکوشیدید از غار تسلیم بیرون بیایید.
تاریکی پشت پلک‌های بسته‌تان را جهان واقعی پنداشتید.
صداهای خیالی‌ای را که از گوش‌های پوشیده‌تان می‌شنیدید، صداهای واقعی پنداشتید.

چیز مهمی به شما می‌گویم.
دریابید که به راستی کیستید.
و تنها به‌عنوان همان چیز زندگی کنید.

این درست همان هدف زندگی‌هایی است که تکرار کرده‌اید.
مقصدی که تناسخ به سوی آن نشانه می‌رود این است که هر کس خود اصیلش را بیابد و آن را در اندیشه، گفتار و کردار خود بیان کند.

لازم نیست بخواهید نیروهایی برتر از دیگران به دست آورید.
حتی اگر بتوانید جهان نادیدنی را ببینید، حتی اگر بتوانید صداهایی را بشنوید که هیچ کس دیگر نمی‌شنود، این منش شما را کامل نمی‌کند.

حقیقت حیات را در دستانتان بگیرید.
تنها جوهر حقیقی حیات را به یاد آورید.
همان حالت جست‌وجوگر دل، که رودررو با حقیقت روبه‌رو می‌شود، نیروی پیش‌برندهٔ به یاد آوردن شمای واقعی است.

روشن است که حتی اگر زیر طاقچه‌ای منتظر بمانید تا شیرینی برنجی بیفتد، هر چه هم صبر کنید هرگز به آن نمی‌رسید، این‌طور نیست؟
از همان وقتی که اندیشیدن به اینکه «قرار است بیش از این باشم» را آغاز کردید، کاری درست مانند این انجام داده‌اید.

هر قدر هم خود را با نظریه و دانش مسلح کنید، انسان این‌گونه نمی‌تواند خوشبخت شود.
هر قدر هم روش گرد آورید، اگر تنها به آن خرسند باشید، هیچ چیز دگرگون نمی‌شود.
اگر به راستی می‌خواهید خود را دگرگون کنید، حتی یک کردار حقیقت را بی‌آنکه دست بکشید پیوسته به جا آورید.

در عصر کنونی، بیان کردن حقیقت در کردار تنها و یگانه راهی است که انسان‌ها را به خوشبختی واقعی می‌رساند.
شمای واقعی خودِ ارتعاش حیات است که کیهان را پر کرده است.
شما همان نیرویی هستید که همه چیز را می‌زاید و آن را می‌پرورد و نو می‌کند.

مردم زمین موجوداتی را که چنین نیرویی دارند خدا یا بودا می‌نامند، اما به راستی، آن جوهر حقیقی شماست.
به یاد آوردن آن و نشان دادنش در شیوهٔ زندگی‌تان درست همان کاری است که باید انجام دهید.
هر چیز دیگر کمی مانند سرگرمی حاشیه‌ای است.

شمای واقعی هرگز به دست هیچ چیز آسیب نمی‌بیند.
شمای واقعی هر کاری را که بخواهید انجام دهید، می‌تواند انجام دهد.
شمای واقعی نیروی چیرگی بر هر دشواری را دارد.
شمای واقعی می‌تواند بر هر موجودی سپاس بریزد.
شمای واقعی می‌تواند همه چیز را در آغوش بگیرد و دوست بدارد.

زیرا خودِ کیهان جوهر حقیقی حیات شماست.