دوقطبی شدن، منظرهٔ بشریت زمین است که در آغوش عشق کیهان جای دارد
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
در محافل معنوی زمین، از مدت‌ها پیش، مردم تقریباً مانند پیشگویی زمزمه می‌کنند که «از این پس بشریت به دو دسته تقسیم خواهد شد: کسانی که به جهانی با بُعد بالاتر می‌روند و کسانی که نمی‌روند.» اما این تنها یک شیوهٔ نگریستن است، هنگامی که جز جهان سطحی‌ای که در پنج حس بازتاب می‌یابد به چیزی نگاه نمی‌کنید.
امروز می‌خواهم این را به روشنی برایتان بگویم.
زیرا حتی شما، چهره‌های کلیدی‌ای که زمین نو را خواهید آفرید، در این پدیده‌های سطحی گرفتار می‌شوید و نزدیک است سرشت حقیقی فعالیت حیات را از نظر دور کنید.
از دید کیهان، این مانند آن است که تنها به نوک دُم فیل نگاه کنید و بیندیشید: «این همهٔ فیل است.»
دوقطبی شدنی که برخی بخش‌های جهان پیوسته اعلام می‌کنند، شاید در ظاهر مانند جدا شدن از کسی به نظر برسد، اما در حقیقت به هیچ روی به معنای جدایی یا فراق نیست.
آن پدیده‌های سطحی تنها صحنهٔ کوچکی است از اینکه همه، در حالی که پدر و مادر حیات دوستشان دارد، سالم بزرگ می‌شوند.
برای شناختن این حقیقت حیات، باید پاسخ این پرسش را که «انسان در اصل چیست؟» خودتان تجربه کنید و سپس آن را در گفتار، اندیشه و کردارتان بیان کنید.
وگرنه درست مانند این است: هر چند بار هم کسی که در چشمهٔ آب گرم تن شسته به شما بگوید «چشمهٔ آب گرم حال آدم را خوش می‌کند»، اگر خودتان هرگز در آن نرفته باشید، نمی‌توانید سخن او را در تن خود احساس کنید.
چندی پیش، دربارهٔ رابطهٔ میان پیدایش سیاره‌ها و تکامل آگاهی انسان سخن گفتیم، یادتان هست؟
«هنگامی که سیاره‌ای نو شکل می‌گیرد و آماده است که بشریت بر آن فرود آید، انسان‌ها از ستارگان دیگر به آنجا منتقل می‌شوند و در پرورش آن سیاره سهیم می‌شوند. اما همچنان که بر آن ستاره بارها و بارها تناسخ می‌یابند، همهٔ آگاهی الهی پیشینشان اندک‌اندک بسته می‌شود، و برای مدتی قداست خود را به‌کلی فراموش می‌کنند. با این همه، این از آن رو رخ داد که لازم بود. پس هیچ نیازی نیست از اینکه قداست خود را فراموش کرده‌اید شرمسار باشید.»
اکنون، پس از سال‌ها کندن تونلی که اگر به زمان سه‌بُعدی زمین برگردانده شود صدها هزار سال را دربرمی‌گیرد، راهی که به قداست در سرچشمهٔ حیات می‌رسد درست در آستانهٔ گشوده شدن است.
در این لحظه، کسانی هستند که هنوز می‌خواهند به کندن تونل ادامه دهند و احساس می‌کنند هنوز بس نیست، و کسانی هستند که با رضایت از به پایان رساندن کار، مشتاقانه چشم‌به‌راه عصر تمدن الهی‌اند که در آن سوی تونل گشوده‌شده است.
دوقطبی شدن تنها واژه‌ای است که آن حالت را توصیف می‌کند.
می‌پرسید پس از آن چه رخ می‌دهد؟
تنها این است که برخی عصر نو را همین‌جا بر زمین پذیرا می‌شوند، و برخی دیگر به ستاره‌ای دیگر که هنوز در میانهٔ پرورش است می‌روند و آموختنی را که آرزو دارند در آنجا ادامه می‌دهند. هیچ‌کدام برتر یا فروتر نیست. هر کدام آموختنی را برمی‌گزیند که با او سازگار است.
هنگامی که از بالا به همهٔ این مردم می‌نگرید، همهٔ فرزندان را می‌بینید که در آغوش عشق بزرگ پدر و مادر بزرگی که کیهان را آفرید، سالم بزرگ می‌شوند.
بر زمین گمان می‌کنند که مردم هرچه سالخورده‌تر شوند بزرگ‌ترند، اما از دید حیات بزرگ کیهان، همهٔ ما، از جمله ما برادران فضایی، فرزندانی هستیم که زیر نگاه مراقب پدر و مادر حیات بزرگ می‌شویم.
حتی اگر کسانی باشند که فعلاً نمی‌توانند دل پدر و مادر حیات را دریابند و در حالی که راه را گم کرده‌اند زندگی می‌کنند، کیهان بزرگ هرگز حتی یکی از آنان را رها نمی‌کند و به هر کس فرصت بالیدن می‌دهد، این‌طور نیست؟
اگر این عشق نیست، پس آن را چه می‌نامید؟
پس هر قدر هم که وقتی تنها به سطح نگاه می‌کنید دوقطبی شدن پیش‌رونده به نظر برسد، هر کس در آغوش عشق کیهان است و سفر بازگشت به سرچشمهٔ حیات را می‌پیماید.
انسان‌هایی که بر هر ستاره‌ای زندگی می‌کنند، حتی اگر در روند پرورش سیاره برای مدتی جوهر حیات را فراموش کنند، راه بازگشت به حقیقت حیات را در دی‌ان‌ای خود که از همهٔ بُعدها می‌گذرد نقش‌بسته دارند، چنان‌که سرانجام ناگزیر به یگانگی با سرچشمهٔ حیات می‌رسند.
و اکنون، همچنان که بر جهان زمین می‌نگریم، اینجا و آنجا دل‌هایی را می‌بینیم که مردم را به برتر و فروتر تقسیم می‌کنند و می‌اندیشند: «بیچاره‌ها، نمی‌توانند آگاهی‌شان را بر زمین تکامل دهند.»
اما می‌دانید، همین اندیشه‌ای که بر کسی دل می‌سوزاند یا خطی می‌کشد، خود بازمانده‌ای از آگاهی جدایی است. هنگامی که متوجه چنین اندیشه‌ای می‌شوید، خود را سرزنش نکنید؛ به‌نرمی رهایش کنید و بکوشید قداست درون هر کس را ببینید.
دلی که می‌تواند قداست را در هر کس بازشناسد، درست همان چیزی است که به نیروی پذیرا شدن عصر هماهنگی بزرگ بر زمین بدل می‌شود.
می‌خواهیم آن دل را در درون خود بپرورید.
احیای قداست شما همان کلید بالا بردن بُعد هم ارتعاش روحانی و هم ارتعاش مادی جهان زمین است.
در همین لحظه چگونه زندگی خواهید کرد؟
همه چیز به آن بستگی دارد، پس مبادا امروز را با بی‌اعتنایی بگذرانید.
