به شما که به‌عنوان موجودی مقدس زندگی می‌کنید
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
«چشم دلتان» را ببندید.
نفس کشیدنتان را آهسته کنید.
همچنان که آن را یک دقیقه، دو دقیقه، سه دقیقه ادامه می‌دهید، دلتان گویی در دریایی از سکون ذوب می‌شود و گسترده می‌گردد، این‌طور نیست؟
آنگاه چشم دلتان را بگشایید.
شما اکنون خودِ فضا-زمانی هستید که در سراسر کیهان گسترده است.
همه چیز در درون شماست.
ببینید، زمین را می‌توانید ببینید، نه؟
با به کار بردن کارکرد فاصلهٔ کانونی متغیری که در چشم دلتان تعبیه شده است (کارکردی مانند زوم دوربین عکاسی)، بیایید به انسان‌های روی زمین نگاه کنیم.
چشم مقدسی که دارید (دوربین الهی) چشمی سست نیست که مانند چشم جسمانی تنها سطح را ببیند.
چشمی است که همه چیز را دربارهٔ «خواهران و برادرانتان که هنوز در حال بالیدن‌اند و انسان‌های جسمانی نامیده می‌شوند» و بر زمین زندگی می‌کنند، به‌روشنی می‌بیند: اینکه از زندگی‌های پیشینشان تا امروز چگونه زیسته‌اند، تبار عادت‌های اندیشه‌شان، ساختارشان به‌عنوان ارواح مرکب، تبار روح مستقیمشان، تا سطح کنونی آگاهی‌شان.
این همان دوربین الهی است که از این پس می‌توانید به کار ببرید.
خب، بیایید با آن چشم مقدس ببینیم بشریت زمین چگونه زندگی می‌کند.
بسیاری از مردم بشریت آرزو می‌کنند «خوب بود آن رخ می‌داد»، «خوب بود این رخ می‌داد»، اما نمی‌توانند گام نخست را بردارند، این‌طور نیست؟
چنین کسانی «پیله‌های اندیشه‌ای» می‌تنند که آنان را بدبین می‌کند، به تسلیم وامی‌دارد یا امکان‌ها را در آیندهٔ پیش رو می‌بندد، و «زندگی‌ای که در آن هیچ چیز به بار نمی‌نشیند (زندگی‌ای که هرگز به دلخواهشان پیش نمی‌رود)» را می‌آفرینند.
این واقعیت بیش از نیمی از مردم زمین است.
کسانی که می‌کوشند در برابر این وضع کاری کنند، زندگی‌ای را می‌پیمایند که در آن خودشان برای به دست آوردن آنچه می‌خواهند تلاش می‌کنند.
مسئله‌ای که آنجا پیش می‌آید این است که انگیزهٔ پشت آن نیروی پیش‌برنده از چه ساخته شده است.
کسانی که برای هماهنگی و خوشبختی کل کار می‌کنند، باز هم اشکالی ندارند.
اما کوشیدن برای بالا رفتن با پایین کشیدن دیگران، یا به دست آوردن آنچه می‌خواهید با نیروی ارادهٔ خواستِ خودخواهانه، خوب نیست.
به‌عنوان روشی برای تحقق آن، عبارت «قانون جذب» را دارید، نه؟
کسانی هستند که برای پشتیبانی به آن تکیه می‌کنند، اما می‌خواهیم به شما بگوییم که راهی گسترده‌تر هست، راهی که هماهنگی کل را آرزو می‌کند و نه تنها برای خود.
اگر بکوشید چیزی را حتی با کنار زدن دیگران به دست آورید، ممکن است به «شیوهٔ زندگی ربودن» بدل شود.
تا هنگامی که بسیاری از مردم زمین در قلمرو ربودن زندگی می‌کنند، آینده روشن نیست، اما اشکالی ندارد، زیرا زمین شما را دارد، شما که امر قدسی را دوباره زنده کرده‌اید.
چشم مقدس نخست برای «شما که قداست خود را به یاد آورده‌اید» در دسترس قرار می‌گیرد.
آنگاه مردم پیرامونتان که با شیوهٔ زندگی شما تماس می‌یابند اثر می‌پذیرند و جرقهٔ الهی را نشانه می‌گیرند.
فراتر از آن، به لطف راهی که شما گشوده‌اید، جهانی خواهد شد که در آن بسیاری از مردم شیوه‌ای مقدس از زندگی را در اندیشه، گفتار و کردار خود بیان می‌کنند.
هنگامی که امر قدسی در کسی دوباره زنده می‌شود، کم‌کم احساس می‌کند که ارزش‌های تقابل دوگانه کهنه شده‌اند، این‌طور نیست؟
و آگاهی‌ای را که تنها برای خود و نزدیکانش بخت خوش و آرامش آرزو می‌کرد دگرگون می‌کند، و خدمت به کل بزرگ‌ترین شادی‌اش می‌شود، نه؟
نیروی پیش‌برنده‌ای که بر آن بنیاد آگاهی دوباره زنده می‌شود، هم از دید جهان ذرات بنیادی و هم از دید قانون هماهنگی بزرگ کل کیهان، معنادار است.
این چیزی است که از راه دعا برای صلح جهانی، که سال‌های بسیار پیوسته آن را خوانده‌اید، پرورده شده است.
به سبب آن، هر آنچه می‌اندیشید، می‌گویید و انجام می‌دهید، می‌تواند آفرینشی از واقعیت را بگستراند که تا ابد ادامه می‌یابد و قوانین کیهان پشتیبان آن است.
«فراز و فرود راه جهان است» اکنون چیزی از گذشته است.
گوش کنید، فراموش نکنید.
شما «فرزندزادگان ایزدان کیهان هستید که تکامل و آفرینش بی‌پایان را می‌گسترانند»، با هم‌نیرو شدن با همه.
سنجیدن خود و دیگران با معیار راحتی خودتان اکنون چیزی بیش از صحنه‌ای از زندگی‌ای پیشین، بسیار بسیار دور، نیست.
شما اکنون، به‌عنوان موجوداتی مقدس، در همین زندگی به زایشی دوباره دست یافته‌اید.
به راستی، شادباش. و سپاسگزارم.
زمین از نقطهٔ عطف بزرگ خود خواهد گذشت و به دست بشریت آینده‌ای مانند شما، که آفرینش سرنوشت را از راه امر قدسی به انجام می‌رسانند، از نو زاده خواهد شد.
