بیایید با بسامد مراقبه زندگی کنیم
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
هنگامی که هر لحظه را با بسامد آگاهی‌ای که در حال مراقبه دارید بگذرانید، دلتان آرام‌تر و استوارتر می‌شود و زندگی به رشته‌ای از لحظه‌های آفریننده‌تر بدل می‌شود.
این از آن روست که تن و روان چنان دگرگون می‌شوند که در قلمرو امر قدسی کار می‌کنند، و امروز بیایید آن را در پیوند با مفهوم‌هایی از مکانیک کوانتومی بنگریم.
این گزارهٔ مکانیک کوانتومی که «همه چیز هم ذره است و هم موج» خودِ شیوهٔ زندگی انسان‌ها را بازتاب می‌دهد.
ذره و موج: این دو ویژگی همان‌گونه که هستند بر بدن جسمانی و روان تابانده می‌شوند.
در نگاه نخست، بدن جسمانی مانند مجموعه‌ای از ذره‌های سخت به نظر می‌رسد، این‌طور نیست؟
اما هنگامی که به واقعیت آن تا جهان ریزبینی نگاه می‌کنید، درون اتم پر از فاصله‌های پهناور است، و بیشتر مانند ذره‌هایی است که اینجا و آنجا، پراکنده در فضا، هستی دارند.
پس در حالی که بدن جسمانی مانند ذره‌ها به نظر می‌رسد، هم‌زمان موجودی است که فضا و ارتعاش نگاهش می‌دارند.
روان، برعکس، در نگاه نخست خودِ موج به نظر می‌رسد، نه؟
زیرا احساسات و اندیشه‌ها نادیدنی‌اند، و برای مغز جسمانی چنین احساس می‌شوند که گویی تنها مانند موج هستی دارند.
اما حتی ارتعاش روحانی، که به نظر نمی‌رسد توده‌ای باشد، هنگامی که «اندیشه‌های دلبستگی» مانند وسواس‌ها، پیش‌فرض‌ها، داوری‌های شتاب‌زده و چسبیدن سخت می‌شوند، گردشش راکد می‌شود، گویی جلوی آب روان را گرفته باشند.
آن رکود ممکن است گاهی به‌صورت ناخوشی تن یا ذهن احساس شود. البته بیماری علت‌های بسیار گوناگونی دارد، پس لطفاً هر درمانی را که نیاز دارید ارج بنهید.
به سخن دیگر، روان نیز می‌تواند مانند ذره ثابت شود.
اما این حالت به هیچ روی چیزی نیست که از آن نومید شوید.
زیرا تنها با کمی دگرگون کردن شیوهٔ به کار بردن آگاهی‌تان، اندیشه‌های سخت‌شده را می‌توان سست کرد، ارتعاش گردش اصلی‌اش را بازمی‌یابد مانند آبی که دوباره روان جاری می‌شود، و همچنان که این به بدن جسمانی گسترش می‌یابد، می‌توانید «بازسازی» و «احیا» را تجربه کنید.
رهایی روان به بدن جسمانی نیز گسترش می‌یابد، و می‌توانید از نظر جسمانی نیز در تندرستی و هماهنگی زندگی کنید.
آنچه اینجا مهم می‌شود «بسامد مراقبه» است.
حالت آرمانی امواج مغزی که از راه مراقبه پدیدار می‌شود، حالتی است که در آن امواج تتا و امواج گاما هم‌زمان هستی دارند.
امواج تتا در را به سوی آرامش ژرف و ضمیر ناخودآگاه می‌گشایند، دل را آرام می‌کنند، و ارتعاش بنیادی‌ای هستند که بشریت را، به‌عنوان موج، به هماهنگی بزرگ می‌پیوندند، این‌طور نیست؟
امواج گاما، از سوی دیگر، در شناخت والاتر، بینش، و بیش از همه به‌عنوان «انرژی‌ای که واقعیت را می‌آفریند» نقشی چشم‌پوشی‌ناپذیر دارند.
هنگامی که سکون و آفرینندگی یکی می‌شوند، بشریت می‌تواند ریشه‌دار در سکون سرچشمهٔ حیات، به‌عنوان «خودِ جوهر فعالیت آفریننده» زندگی کند، و هم‌زمان با نیرومندی واقعیت‌های نو را به سوی جهان بیرون ببافد.
این درست همان شیوهٔ مقدس زیستن است.
اگر زندگی روزانه‌تان را با ارتعاش مراقبه بگذرانید، آنگاه هنگامی که گرفتار خشم یا نگرانی می‌شوید، می‌توانید آن آشفتگی را با سکون امواج تتا حل کنید و با تمرکز امواج گاما آن را به آینده‌ای که می‌خواهید دگرگون کنید.
هنگامی که شادی یا عشق احساس می‌کنید، می‌توانید آن موج را با گنجایش دربرگیرندهٔ امواج تتا باز هم ژرف‌تر کنید و با آفرینندگی امواج گاما بگسترانید.
این‌گونه، آگاهی‌ای داشته باشید که تک‌تک حرکت‌های بدن جسمانی را به‌عنوان «ذره‌ها» به حرکت درمی‌آورد و هم‌زمان آن را به‌عنوان «موج‌ها» طنین‌انداز می‌کند.
این دقیقاً همان شیوهٔ «زیستن با بسامد مراقبه» است.
انسان‌ها ذره‌اند و هم‌زمان موج.
بدن جسمانی هم سرشت موجی دارد و هم سرشت ذره‌ای.
روان نیز همین‌گونه است: موج است، اما هنگامی که ثابت شود می‌تواند ذره شود.
درست از همین روست که با بنیاد ساختن «بسامد مراقبه»، که در آن امواج تتا و امواج گاما هم‌زمان پدیدار می‌شوند، برای زندگی روزانه، هر کسی می‌تواند دل و تن خود را تندرست نگه دارد و هم‌زمان نیروی آفرینش واقعیت را بالا ببرد، و «موج‌های هماهنگی و دگرگونی» را به سراسر جامعه بگستراند.
پس تصمیم بگیرید: «تک‌تک حرکت‌های زندگی روزانه‌ام را با بسامد مراقبه زندگی خواهم کرد.»
آنگاه زندگی‌تان می‌تواند سکون امواج تتا، سرچشمه‌ای که همه چیز را می‌زاید، را در خود نگه دارد و هم‌زمان از نیروی فعال واقعیت‌آفرین امواج گاما بهره ببرد.
شیوه‌ای از زیستن با این خودشناسی که «من ذره‌ام و هم‌زمان موج»، به راهنمایی عملی و روحانی برای زیستن با آشکار کردن حقیقت انسان‌ها بدل خواهد شد.
