اکنون وقت آن است که به خودِ حقیقیات بازگردی — بخش اول
تاریخ انتشار
امروز یکراست میروم سر اصل مطلب: این شمایید که زمین را نجات خواهید داد.
وقتی میشنوید «زمین را نجات دهید»، شاید فکر کنید باید کار بزرگی انجام دهید. اما فرض کنید میخواهید با تندی جواب کسی را بدهید و ناگهان مکث میکنید و با خود میگویید: «شاید در زندگیاش اتفاقی افتاده که من خبر ندارم.»
در همان لحظه آگاهیتان تغییر میکند و کلماتی هم که میخواهید بگویید عوض میشود.
تغییر زمین از همین چیزهای به این کوچکی آغاز میشود.
این اواخر، ارواح الهیِ والاترِ کیهانی که چند مرتبه ژرفتر از ما در دلِ حیات جای دارند، مدام به ما میگویند:
«همین حالا به انسانهای زمین کمک کنید تا تغییر کنند.
حالا! حالا! همین حالا کمکشان کنید تغییر کنند!»
حتی میگویند: «تا وقتی کاری را که همین حالا میتوانید انجام دهید عقب میاندازید، هیچوقت تغییر نخواهید کرد.»
حقیقت این است که در کیهان فقط همین لحظه وجود دارد.
گذشته و آینده هیچ جا وجود ندارند.
اما در جهانهایی که ارتعاشاتشان زمختتر است، ساکنانشان زمان را همچون جریانی حس میکنند که از گذشته میآید، از حال میگذرد و به آینده میرود.
یادِ دیروز را همین حالا به خاطر میآورید. نگرانی دربارهٔ فردا هم همین حالا سراغتان میآید، مگر نه؟
پس وقتی همینجا و همین حالا آگاهیتان تغییر میکند، همان گذشته معنای دیگری پیدا میکند.
کسی را تصور کنید که افسوس میخورد چرا نتوانسته کمک کند. حالا با مهربانی با کسی حرف میزند که درست پیش رویش گرفتار است.
در همان لحظه، خاطرهای که بر دلش سنگینی میکرد، به همان تجربهای بدل میشود که کمکش کرد دردِ دیگری را ببیند.
و در آیندهای که از آنجا شکل میگیرد، اتفاقهایی رخ میدهند که پیش از آن رخ نمیدادند.

اما مردم زمین همه احساس یکسانی ندارند، مگر نه؟
بعضی میگویند: «میخواهم همین حالا تغییر کنم» یا «همین حالا تغییر میکنم.» بعضی دیگر مرددند: «گفتنش آسان است که همین حالا تغییر کنم، اما…»
حتی ممکن است هر دو احساس در یک نفر باشند.
شاید صبح واقعاً مصمم باشید و غروب ببینید دوباره به عادتهای همیشگی برگشتهاید.
وقتی متوجه شدید، میتوانید درست از همان لحظه دوباره شروع کنید.
همین حالا هم ارواح الهی و برادران کیهانیِ ما که از سیارههای دیگر برای پشتیبانی از زمین آمدهاند، سراسر زمین را میگردند.
دنبال کسانی هستند که آگاهیشان به گوهر زندگی نزدیک شده، کسانی که به یگانگی با خودِ الهی نزدیک میشوند.
بعضی از فراز زمین مراقب شمایند و بعضی دیگر از آسمانی که در ژرفای وجودتان جای دارد، جنبش دلِ تکتک شما را میبینند.
وقتی چنین کسی را مییابند، نوری شگفتانگیز بر او میبارانند تا پشتیبانش باشند.
انگار میگویند: «بیایید کمکش کنیم یکباره بیدار شود!»
آنها کمکتان میکنند احساساتی را که از ژرفای زندگیتان برمیخیزد، در گفتار و کردار خودتان بیان کنید.
تا همین یک لحظه پیش فقط به خودتان فکر میکردید و حالا ناگهان دلنگرانِ دیگری میشوید.
بکوشید خودتان به آن احساس شکل بدهید.
حتی اگر فقط با کسی که به یادش بودید تماس بگیرید، آن نور از راه شما به او میرسد.
اهل آسمان اینگونه به بیداریِ شما کمک میکنند.
تا به حال فکر کردهاید اگر نورِ ژرفای زندگیتان در اندیشهها، گفتار و کردارتان شروع به درخشیدن کند، روزمرهتان چگونه دگرگون میشود؟
دفعهٔ بعد دربارهٔ همین صحبت کنیم.






