زندگی من و تو به یک اندازه ارزشمند است
تاریخ انتشار
اگر عادت داری فقط به دیگران توجه کنی، می‌توانی یاد بگیری بیشتر به خودت برسی.
اگر عادت داری فقط به خودت توجه کنی، می‌توانی یاد بگیری بیشتر به دیگران برسی.
شاید به نظر برسد که این دو حرف کاملاً برعکس یکدیگرند.
اما در هر دو مورد درس یکی است: زندگی تو و زندگی دیگران به یک اندازه ارزشمند است.
اینکه برای کسی از جان و دل مایه بگذاری، کار زیبایی است.
وقتی کسی گرفتار است، نمی‌توانی همین‌طور از کنارش بگذری.
وقتی کسی از تو کمک می‌خواهد، دلت می‌خواهد راهی برای کمک پیدا کنی.
چنین مهر و گرمایی نمونه‌ای زیبا برای دیگران است.
اما آیا گاهی ذهن و بدنت را نادیده می‌گیری، حتی وقتی فریاد می‌زنند که به استراحت نیاز دارند؟
دلت می‌خواهد استراحت کنی، اما به‌زور لبخند می‌زنی و قبول می‌کنی.
دلت نمی‌خواهد آن کار را انجام بدهی، اما تحمل می‌کنی چون از نه گفتن احساس بدی پیدا می‌کنی.
اگر به همین شکل ادامه بدهی، شاید یک روز به خودت بیایی و ببینی داری فکر می‌کنی: «با این همه کاری که برایشان کرده‌ام…»
وقتی چنین شد، لازم نیست خودت را سرزنش کنی که به اندازهٔ کافی محبت نداری.
یعنی وقت آن رسیده که به ارزش زندگی خودت هم توجه کنی.
وقتی کسی که دوستش داری از پا افتاده، به او نمی‌گویی «بیشتر تلاش کن»، مگر نه؟
احتمالاً می‌گویی: «چرا امروز کمی استراحت نمی‌کنی؟»
همین حرف را به خودت هم بزن.
تو هم سزاوار این مهربانی هستی.
از سوی دیگر، اگر معمولاً آسایش خودت را در اولویت می‌گذاری، کمی درنگ کن و به اطرافت نگاه کن.
ممکن است کسی برای اینکه تو آسوده باشی، بیش از توانش به خودش فشار بیاورد؟
یادت نرفته که پشت چیزهایی که بدیهی می‌دانی، وقت و تلاش و ملاحظهٔ کس دیگری هست؟
مراقبت از خودت با اینکه بخواهی همه‌چیز مطابق میلت پیش برود فرق دارد.
همان‌طور که تو احساس داری، طرف مقابل هم احساس دارد.
همان‌طور که وقت تو باارزش است، وقت او هم باارزش است.
یاد گرفتن مراقبت از دیگران از فکر کردن به همین نکته شروع می‌شود.
پس یک حرف برای همه سودمند نیست.
اگر به کسی که همین حالا هم همهٔ توانش را برای دیگران می‌گذارد بگویی «بیشتر برای دیگران زندگی کن»، شاید خودش را در تنگنا بیندازد.
اگر هم کسی که به احساس دیگران بی‌اعتناست فقط بشنود «مراقب خودت باش»، شاید کمتر از قبل به اطرافیانش توجه کند.
آنچه اهمیت دارد این است که در آرامش ببینی همین حالا به کدام سمت متمایلی.
اگر همیشه خودت را آخر از همه می‌گذاری، امروز به احساست گوش بده و ببین واقعاً چه حسی داری.
اگر همیشه خودت را اول می‌گذاری، امروز سعی کن حرف کس دیگری را تا آخر بشنوی.
لازم نیست کار بزرگی انجام بدهی.
همین قدم‌های کوچک درکت را از زندگی عمیق‌تر می‌کنند.
زندگی به یک اندازه ارزشمند است، چه زندگی تو باشد و چه زندگی کس دیگری.
همهٔ ما از یک سرچشمه آمده‌ایم و هر کدام به شکل خودمان اینجا زندگی می‌کنیم.
اگر به زندگی خودت بی‌اعتنا باشی، نمی‌توانی همهٔ زندگی‌ها را عزیز بداری. و اگر به زندگی دیگران بی‌اعتنا باشی، نمی‌توانی بفهمی زندگی خودت چقدر ارزشمند است.
امروز چه کسی به توجه تو نیاز دارد؟
شاید کسی باشد که همیشه هوایش را داری.
شاید کسی باشد که مدت‌هاست از نظر تو دور مانده است.
و خودت می‌دانی چه کسی است.
به حقیقت زندگی خودت عمیق نگاه کن.
خرد و نیرویی که واقعاً به آن‌ها نیاز داری از درونت خواهند جوشید.
