جهان دیدنی، جهان نادیدنی ~ بخش نخست

وقتی به جهان می‌اندیشی، چه جهانی را تصور می‌کنی؟
آسمانی پرستاره هنگامی که در شبی صاف به بالا نگاه می‌کنی؟
یا جهانی زیبا و رنگارنگ مانند تصاویر کهکشان‌هایی که ناسا منتشر می‌کند؟
در هر صورت، این جهان همان‌گونه است که به چشم انسان‌های روی زمین می‌آید.

نوری را که چشم انسان می‌تواند ببیند، نور مرئی می‌نامند، درست است؟
گفته می‌شود گسترهٔ آن تقریباً از ۳۶۰ تا ۸۳۰ نانومتر است.
اما ندیدن چیزی به این معنا نیست که بیرون از این گستره هیچ‌چیز وجود ندارد.
حتی علم امروز نیز می‌تواند نوری را مشاهده کند که چشم انسان نمی‌بیند.

جهان واقعی بسیار فراتر از این امتداد دارد، به فضا و زمان نادیدنی و قلمروهایی ورای محدودهٔ دید انسان‌های زمین.
جهان در ابعاد گوناگون گسترده می‌شود، فراتر از دنیایی که معمولاً می‌بینید و اندازه می‌گیرید.
علم امروز زمین دانش لازم برای اندازه‌گیری عددی این کل را ندارد.
بنابراین شاید بسیاری با شنیدن چنین داستانی بدبین شوند.

اما فکر کن.
با پیشرفت علم، چیزهایی که مردم گذشته هرگز نمی‌توانستند تصور کنند یکی پس از دیگری آشکار شده‌اند، نه؟
اینکه اکنون چیزی را نمی‌دانیم، با وجود نداشتن آن یکسان نیست.

برای اینکه نخست نتیجه را بگویم، به‌زودی زمانی می‌رسد که برادران فضایی از ستارگان دیگر، با تمدنی علمی و بسیار پیشرفته که بسیار فراتر از تصور شماست، در برابر بشریت زمین ظاهر می‌شوند.
آنان در همان لحظه ناگهان از جایی دور نخواهند رسید.
آنان ایزدان جهان‌اند که همواره برای کمک به دنیای زمین کار کرده‌اند.
حضورشان برای مردم زمین دیدنی خواهد شد.

آن زمان مردم درمی‌یابند که درکشان از زندگی از بنیاد اشتباه بوده است.
نه، این کاملاً دقیق نیست.
بلکه درمی‌یابند که بی‌آنکه چیزی دربارهٔ زندگی بدانند زندگی کرده‌اند.

کسانی که در بشقاب‌های پرنده، همچون خدایان، ظاهر می‌شوند، حقیقت زندگی انسانی را بیان خواهند کرد.
این تنها دربارهٔ زمین یا تنها دربارهٔ ستارگان دیگر نیست.
این حقیقتی جهانی است که بشریت ساکن همهٔ ستارگان در آن شریک است.
حقیقت انسان‌ها این است که با موجوداتی که آنان را خدا و بودا می‌نامید برابرند.

آنان سپیده‌دم دورانی نو را اعلام خواهند کرد.
و کسانی که سخنانشان را باور کنند و بکوشند حقیقت زندگی را در خود آشکار سازند، یکی پس از دیگری، مانند مهره‌های دومینوی در حال افتادن، از زنده‌شدن دوبارهٔ الوهیت خویش آگاه خواهند شد.
همان الوهیت در درون شما و در درون ما وجود دارد.
زمانی خواهد رسید که علم ستارگان پیشرفته چنین حقایقی از جهان نادیدنی را آشکار کند.

این بدان معنا نیست که تنها چند انسان ویژه الهی می‌شوند.
هر کس حقیقت زندگی را که همواره در درونش بوده به یاد خواهد آورد.
اگر بدانی همان الوهیت نه‌تنها در تو، بلکه در فرد کنارت نیز وجود دارد، شیوهٔ ارتباط مردم با یکدیگر تغییر خواهد کرد.
دانستن اینکه زمین هرگز سیاره‌ای منزوی در جهان نبوده نیز بی‌گمان نگاه شما را به دنیایتان دگرگون خواهد کرد.

پس زندگی روی زمین در آن زمان چگونه تغییر خواهد کرد؟
در بخش دوم، دربارهٔ انرژی و فراوانی صحبت کنیم.