زیستنِ اکنونِ واقعی

◎هر رویدادی که به‌عنوان واقعیت این جهان پدیدار شده، گذشته است.

◎اکنونِ حقیقی در آگاهی هر لحظه جای دارد.

◎انباشت «آگاهی لحظه‌به‌لحظهٔ» بشریت زمین در گذشته، هویت حقیقی پدیده‌ها و رویدادهای کنونی است.

◎انباشت «آگاهی لحظه‌به‌لحظهٔ» بشریت زمین در همین لحظه، سرنوشت آینده را می‌آفریند.

◎چرا کسانی که با واقعیتی یکسان در این جهان روبه‌رو می‌شوند، پس از آن هر یک سرنوشتی متفاوت دارند؟ این تفاوتی است، در دل همان واقعیت، میان «مثبت دریافتن آن و گام نهادن به سوی آینده» و «منفی دریافتن آن و ماندن در همان جایی که بودند».

◎بی‌آنکه سخنان دیگران شما را بلغزاند، بی‌آنکه اطلاعات تلویزیون یا روزنامه‌ها شما را بلغزاند، تنها به شهود نخستی که از درون حیات لبریز می‌شود اعتماد کنید، و پیوسته به سوی آینده گام بردارید.

◎از عادت اندیشه‌ای که مسئولیت را به گردن دیگران می‌اندازد فارغ‌التحصیل شوید.

◎نیت هیچ کس نمی‌تواند شما را بلغزاند. تنها چیزی که می‌تواند شما را بلغزاند آگاهی خود شماست.

◎هنگامی که انسان به جهان دیگر بازمی‌گردد، تنها چیزی که می‌تواند با خود ببرد آگاهی‌اش در آن لحظه است. پس بیایید آگاهی‌مان را صیقل دهیم و والا کنیم و به خاستگاه بازگردیم: قداست بی‌آلایشی که در ذات حیات است.

◎هنگامی که هنوز در بدن جسمانی هستید به قداست اصلی انسان بازگردید، خودتان دگرگون می‌شوید، و هم‌زمان دل‌های مردم پیرامونتان نیز سرشار از نور می‌شود.