اکنونِ حقیقی چیست (۲)

اکنونِ حقیقی چیست

(ادامه از دفعهٔ قبل) «اکنونِ حقیقی» حالتِ زیستن اندیشه، گفتار و کردار بر پایهٔ «آگاهی‌ای است که آینده‌ای درخشان می‌آفریند».

کسانی که با آگاهی‌ای رو به گذشته به چیزها می‌اندیشند و گذشته را معیار قرار می‌دهند، یا با الگوهای اندیشه‌ای بر پایهٔ خاطره که بر آنان فرمان می‌رانند زندگی می‌کنند، همه در گذشته زندگی می‌کنند.

و کسانی که تنها سطح رویدادها و وضعیت‌هایی را که پدیدار می‌شوند چنگ می‌زنند و دربارهٔ خوب و بد و درست و نادرست پس و پیش می‌روند، «این است، نه، آن است»، نیز می‌توان گفت در گذشته زندگی می‌کنند.

آینده‌ای که اندیشه، گفتار و کردار مردمی در آن حالت ذهن می‌آفریند، بی‌استثنا تکرار گذشته خواهد بود.

می‌فهمید؟

این حالتِ دور خود چرخیدن در یک جاست، نه؟

پس در نهایت، مانند همیشه، سرنوشت‌هایی همانند پیش می‌سازند.

از آن رو که بسیاری از مردم پیوسته جز این را تکرار نکرده‌اند، زمین تاکنون در حالتی بی‌هیچ پیشرفتی بوده است.

تنها به آن بیندیشید.

شادی‌ها، خشم‌ها، اندوه‌ها و لذت‌ها، شیوه‌های اندیشهٔ احساسیِ مردم هزاران سال پیش و مردم امروز، هیچ دگرگون نشده‌اند.

اگر باز هم دورتر برویم، می‌توان گفت از روزگار آتلانتیس و مو دگرگون نشده‌اند.

مردم زندگی خود و زندگی دیگران را برآمده از یک سرچشمه نمی‌بینند.

پس، با اندیشه‌هایی که خود را از دیگران جدا می‌کنند، در نهایت بر پایهٔ آسودگی خود غرق بازی ربودن از یکدیگر می‌شوند.

حتی اکنون، بسیاری از بشریت زمین اغلب با اندیشه‌های خودخواهانه‌ای برده می‌شوند که منافع و آسودگی تنها نزدیکانشان را در اولویت می‌گذارند: «تا هنگامی که ما خوبیم، بس است. مهم نیست بر سر بقیه چه می‌آید»، نه؟

برای زیستن «اکنونِ حقیقی»، چنین اندیشه‌های خودخواهانه‌ای باید به «دلی دیگرخواه» والایش یابند.

اندکی پیش گفتیم که «اکنونِ حقیقی» حالتِ زیستن اندیشه، گفتار و کردار بر پایهٔ «آگاهی‌ای است که آینده‌ای درخشان می‌آفریند»، نه؟

همچنین می‌توانید آن را «حالتی از ذهن که هماهنگی بزرگ را نشانه گرفته» بر پایهٔ دلی دیگرخواه بنامید.

بنیادی‌ترین پایه برای آن این است که دلی از سپاس را تجهیزات استاندارد آگاهی‌تان کنید.

معمولاً کسانی که به سخنان ما علاقه دارند دل‌های خوبی دارند.

آن مردم خوب دل‌هایی دارند که از هستی و کارکردهای طبیعت سپاسگزارند.

و همچنین دل‌هایی از سپاس نسبت به هر موجود زنده دارند.

پس به گمانتان عنصری که آن مردم هنوز کم دارند چیست؟ (ادامه دارد)