برای آنکه خودتان عروج را تجربه کنید (بخش ۲)
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
مقالهٔ پیشین از این مجموعه
[blogcard url=”https://fa.ascension21.com/voice-of-brothers-296/”]
(ادامه از بار پیش)
★کسی شوید که بی‌آلایشی و خرد در او هماهنگ‌اند
هنگامی که آگاهی‌تان به راستی تکامل می‌یابد، شناختتان یکسره دگرگون می‌شود.
به زبان ساده، چیزهایی که در ظاهر بدبختی می‌نمودند دیگر بدبختی به نظر نمی‌آیند.
برای نمونه، می‌توانید الوهیت کسی را که پیش‌تر دوستش نداشتید ببینید، پس دیگر از او بیزار نیستید؛ یا می‌توانید به روشنی ببینید که چگونه ناهماهنگی را به هماهنگی بدل کنید، پس دیگر به ته رنج فرو نمی‌روید. همچنین می‌توانید آن را چنین بگویید: «هیچ چیز نیست که چنان که می‌خواهید پیش نرود.»
و آن «چنان که می‌خواهید»، مانند پیش، برنده شدن پس از برخورد منافع شخصی نیست. «چنان که می‌خواهید» در قلمرو الهی است، پس «چنان که من می‌خواهم» یک نفر هرگز با «چنان که من می‌خواهم» دیگری ساییده نمی‌شود یا برخورد نمی‌کند.
هنگامی که آگاهی به قلمرو الهی وارد می‌شود، همه چیز در هماهنگی بزرگ پیش برده می‌شود.
همچون والاترین شیوهٔ زیستن برای چنین بودن، اگر بتوانید، بهتر است تنها بی‌آلایش زندگی کنید.
حتی اگر استدلال‌های دشوار را درنیابید، کسانی که صادقانه می‌توانند حس کنند «زنده بودن شاد است»، می‌توانند در قلمرو الهی زندگی کنند، و می‌توان گفت به‌طور طبیعی در حال دلی عروج‌کرده‌اند.
اما حتی برای کسانی که از راه این ویژگی بی‌آلایشی به قلمرو الهی وارد می‌شوند، روزی، جایی، لازم خواهد بود آن سرشت بی‌آلایش را به بُعدی بالاتر برکشند.
برای نمونه، هنگامی که کودکی را می‌بینید که با بی‌آلایشی بال‌های پروانه‌ای را می‌کند، مورچه‌ها را لگد می‌کند، یا با بی‌آلایشی کسی را کنار می‌گذارد، هیچ کس نمی‌اندیشد: «این بی‌آلایشی قلمرو الهی است»، می‌اندیشد؟
عروج واژه‌ای است که به زیستن انسان‌ها در شکل الهی‌ای که قرار است داشته باشند اشاره دارد.
پس اگر هرگز کسی، از جمله خودتان، را دیدید که بی‌آلایشی را نادرست درمی‌یابد، خوب است با دلی دعاگو دلش را چنان راهنمایی کنید که بی‌آلایشی‌اش به بی‌آلایشی‌ای ریشه‌دار در خرد والایش یابد.
و اگر کسی هست که می‌اندیشد: «هیچ راهی نیست که ناگهان بی‌آلایش شوم»، آن‌گاه اگر آن شخص بر صیقل دادن خردش تأکیدی ویژه بگذارد، سرانجام به دلی بی‌آلایش خواهد رسید.
اکنون که تا اینجا آمده‌ایم، درمی‌یابید، این‌طور نیست؟
درست است.
زیرا خرد و بی‌آلایشی یک ریشه و یک سرچشمه دارند، و آگاهی‌ای که در آن این دو هماهنگ‌اند و به دو روی یک سکه بدل شده‌اند، حال دل عروج‌کرده است.
اگر بی‌آلایشی را به اوجش برسانید، به الوهیت می‌رسید؛ و اگر خردتان را صیقل دهید تا بدرخشد، باز به الوهیت می‌رسید.
پس اگر مردم بتوانند بی‌آلایشی و ویژگی‌های خرد را هماهنگ کنند، می‌توانند با آشکار کردن الوهیتی که به همه چیز جان می‌بخشد زندگی کنند.
هر کس می‌تواند.
و بی‌گمان.
راز این کار، آهسته کردن تنفس روزانه‌تان و هم‌نوا شدن با ارتعاش حیات است که کیهان را پر کرده است.
عصری فرا رسیده است که همه می‌توانند تنها با کمی تلاش در «تنفس روزانه»شان، که چیز ویژه‌ای به نظر نمی‌آید، عروج را تجربه کنند.
پس دریغ نکنید؛ بکوشید دگرگونی‌هایی را که عروج از راه تنفس عمیق با خود می‌آورد خودتان حس کنید.
در آن هنگام (در حال تنفس عمیق)، اگر بتوانید، خوب است واژه‌هایی با طنینی مثبت را، تا جای ممکن آهنگین، به ذهن آورید و همراه با آن آهنگ نفس بکشید.
دربارهٔ نمونه‌های مشخص این، بار دیگری درباره‌اش سخن خواهیم گفت، هنگامی که پیوند، زمان و جا همه گرد آیند.
و بدین‌سان، سخن امروز همین بود. (پایان)
