ستارگان زنده‌اند
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
بسیاری از مردم زمین تصمیم گرفته‌اند که هستی‌ای به نام ستاره یک «شیء»، «ماده» است، و با یقین کامل به آن به ستارگان می‌نگرند، این‌طور نیست؟
فعلاً بگذارید تنها به شما بگویم که «روزی که این شیوهٔ اندیشیدن به‌طور گسترده بازنویسی شود نزدیک است».
همهٔ سیاره‌ها و همهٔ ستارگان ثابت موجوداتی زنده‌اند که آگاهی دارند.
به‌زودی زمان آن خواهد رسید که ما خود را در جهان پنج حس شما نشان دهیم.
و هنگامی که حقیقت حیات و قوانین کیهان آشکار شود، مردم زمین اندیشه‌شان را دگرگون خواهند کرد و شیوهٔ زندگی‌شان را از بنیاد بر ریل قانون کیهانی خواهند گذاشت.
آن وقت است که رخ خواهد داد.
آن وقت است که عقل سلیم جهان کیهان عقل سلیم زمین می‌شود.
همهٔ ستارگان زنده‌اند.
همچنین می‌توان گفت آگاهی یک ستاره، پیشکسوتی بزرگ از بشریت کیهانی است.
منظورم این است که هر کس که از تجربهٔ انسانی منفرد بودن فارغ‌التحصیل شده، به‌عنوان ایزدی زندگی می‌کند.
برخی جایگاه‌های روح راهنما، روح نگهبان یا ایزد نگهبان را برای انسان‌هایی که از آنان کوچک‌ترند تجربه می‌کنند، و برخی نقش سفر از ستاره‌ای به ستارهٔ دیگر و تکامل دادن ستارگان پرورش‌نیافته را بر عهده می‌گیرند.
برخی ایزدانی بودن را تجربه می‌کنند که بر جهان طبیعی یا جهان جانوران و گیاهان فرمان می‌رانند.
ایزدانی که این‌گونه هر گونه جایگاهی را بر سیاره‌های بسیار تجربه کرده‌اند، سرپرستی آگاهی یک سیاره را بر عهده می‌گیرند.
ایزدانی که از آگاهی یک سیاره فارغ‌التحصیل شده‌اند، سرپرستی آگاهی یک ستارهٔ ثابت را بر عهده می‌گیرند.
کهکشان‌ها ساختاری تودرتو دارند، پس از دید سیاره‌ای در جوان‌ترین کهکشان، کهکشانی مادر هست که آن کهکشان را در بر دارد، و از دید کهکشان مادر، کهکشانی مادربزرگ هست که آن را در بر دارد.
از دید کهکشان مادربزرگ، کهکشانی هست که آن را در بر دارد، یک نسل بالاتر، و همین‌طور تا آخر. اگر به کل کیهان بر پایهٔ رابطه‌های پدر و مادر و فرزند بنگرید، کهکشان‌ها با هزاران مرحله ژرفا، رو به مرکز کیهان بزرگ، هستی دارند.
اینکه انسان‌ها در اصل موجوداتی مقدس‌اند، خود نیز بخشی از سفر بازگشت به آگاهی بزرگ کیهانی است که همهٔ آفرینش کیهان را در درون خود دارد.
من و شما در اصل خودِ کیهان بودیم.
یعنی رفتار کردن چنان‌که گویی «جز من چیز دیگری هست» چیزی بیش از واکنش به پندارها، توهم‌ها و صداهای خیالی نیست.
آنچه فراتر از صیقل دادن، ژرف‌تر کردن، والاتر کردن و گستردن قداست خودتان است، آگاهی‌ای است که در آن خودتان، به‌عنوان خودِ کیهان، در حال زیستن بر همه چیز نظارت دارید.
همه چیز از همان آغاز من بود.
روزی برای همه خواهد رسید که بتوانند چنین بیندیشند.
در آن زمان، به‌عنوان خودِ زمین، به روشنی این واقعیت را درخواهید یافت که طبیعت، همهٔ جانداران و همهٔ بشریت، همه خود شما بودند.
