بیایید شتاب جرقهٔ الهی را به جرم بحرانی برسانیم (بخش ۱)
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
★گردش جریان به سوی جرقهٔ الهی که شما پدید آوردید
آیا می‌دانید تنها به این سبب که شما اکنون بر زمین هستی دارید، چند نفر از بشریت زمین نجات می‌یابند؟
این کسی جز شما نیست که نسیمی تازه از تکامل آگاهی به جهان زمین دمید و جریانی را که در آن دل‌های مردم رو به الوهیت درونشان است، به گردش درآورد.
چون شما بیش از پنجاه سال صرف ساختن راهی در جایی کردید که راهی نبود و آماده کردنش تا بشریت بتواند آن را بپیماید، دانه‌های تمدن روحانی تازه‌ای، که در بند فلسفه‌ها یا اندیشه‌های دینی موجود نیست و با واژه‌هایی مانند «عصر نو» توصیف می‌شود، تا سال ۲۰۱۸ در کشورها و جاهای سراسر جهان سر برآورده‌اند.
اگر بخواهیم آن کار شما را به یک کلام توصیف کنیم، می‌توانیم بگوییم شما خودِ آینه‌اید.
آینه‌ای که حقیقت بشریت را بازمی‌تاباند.
هرچه بیشتر الوهیت خود را صیقل دهید، به همان نسبت، مردمان اندیشمند زمین بیشتر چشمان دلشان را به راز حیات می‌گردانند و از آنجا به سوی شیوه‌ای قدسی از زیستن رهسپار می‌شوند.
با نگاه به آنچه تا کنون بوده است، می‌توان گفت این نتیجه‌های چشمگیری به بار آورده است.
پس دوباره می‌گوییم: «آنچه هر روز باید بکنید دگرگون کردن خودِ دیگران نیست، بلکه بازتاباندن تصویری از بشریت است که آن را موجوداتی الهی بازمی‌شناسید (از ته دل بازشناختن اینکه جوهر همهٔ بشریت الهی است).» این مهم‌ترین کاری است که باید کرد.
این خودِ جوهر دل دعاگوی شما و اصل کردار شماست.
می‌توان گفت اندیشه، گفتار و کردار روزانهٔ شما، مانند مردم به‌طور کلی، مسئلهٔ بازشناختن چیزی بد و کوشیدن برای بهتر کردنش نیست. بلکه، از راه کوتودامای ارتعاش دعا، جوهر بشریت را، که از آغاز ویژگی‌های نیک دارد، طنین‌انداز می‌کنید، و الوهیت خفته در ژرفای دل‌های همهٔ بشریت را بیدار می‌کنید.
با چنین کردن، «شتابی پدید می‌آورید که موجی از الهی شدن را در آگاهی یکایک مردم زمین برمی‌انگیزد».
این یعنی بُعد و زاویهٔ آگاهی‌ای که هر کس بر زمین می‌فرستد، به شیوه‌ای از فرستادن دگرگون می‌شود که درخشش الوهیت را در ژرفای حیات خودش کشف می‌کند.
هرچه بیشتر همهٔ بشریت را موجوداتی الهی ببینید و سرشت اصیل بشریت را در آینهٔ دلتان بازتابانید (هرچه بیشتر آن را بازشناسید)، مردم بیشتری، بی‌آنکه کسی وادارشان کند، الوهیت خود را همچون دگرگونی دلی یکسره طبیعی، از راه دریافت‌هایی که از ژرفای حیات خودشان برمی‌خیزد، جان دوباره خواهند بخشید.
این درست همان چیزی است که انسان‌ها در اصل قرار است باشند. (ادامه در بار آینده)
