به کسانی که همچون پیوند میان آسمان و زمین زندگی می‌کنند
تاریخ انتشار تاریخ به‌روزرسانی
★در گذار از نیمه‌انسان، نیمه‌الهی به موجوداتی به راستی الهی
شرایط هر چه بوده باشد، همهٔ سختی‌هایی که تا امروز تجربه کرده‌اید به کار گرفته می‌شوند و در نقش شما برای پیوند دادن بشریت زمین با سرچشمهٔ حیات یاری‌تان می‌کنند.
ببینیم… مانند آن ترانهٔ کریسمس دربارهٔ گوزن شمالی‌ای است که بینی درخشانش، که روزی به آن می‌خندیدند، درست همان چیزی از آب درآمد که برای روشن کردن راه در شبی تاریک و مه‌آلود لازم بود. به همین گونه، سختی‌های شما یاری‌تان می‌کنند تا طنین قلمرو الهی را به بشریت برسانید.
پس، مانند آن گوزن شمالی که همیشه می‌گریست، می‌توانید شادمان شوید و بگویید: «امشب شب من است!»
هستی شما در جهان زمین نقش پیوندی را بر دوش دارد که آسمان و زمین را به هم می‌پیوندد.
کسانی که در حالی که در بدن جسمانی‌اند تکامل آگاهی را نشانه می‌گیرند، اکنون نه همچون پری‌های دریایی نیمه‌انسان، نیمه‌ماهی، بلکه همچون موجوداتی نیمه‌انسان، نیمه‌الهی زندگی می‌کنند.
شاید چنان زندگی کنید که گویی همان انسان‌های جسمانی همیشگی هستید، اما برای کسانی که می‌توانند ببینند، این حقیقت که شما پیچیده در هاله‌ای خیره‌کننده زندگی می‌کنید، همچون حقیقتی ساده به روشنی دیده می‌شود.
پس می‌توانید بیشتر اطمینان داشته باشید که همواره با والاترین قداستی که انسان دارد زندگی می‌کنید.
شما اکنون در دورهٔ گذار از نیمه‌انسان، نیمه‌الهی به موجوداتی به راستی الهی هستید.
و با این همه، اطمینانتان بسیار کم است.
این از آن رو است که عادت ندارید از خود الهی‌تان آگاه باشید، اما می‌توانید بیشتر اطمینان داشته باشید و آگاهی قدسی را با سربلندی بر تن کنید.
اکنون که تمدن و فرهنگ پیشرفت کرده‌اند، بیشتر مردمی که بر زمین زندگی می‌کنند روزهایشان را در جامه‌هایی می‌گذرانند که منش هر کشور و منطقه را به بهترین شکل نمایان می‌کند، اما دیرزمانی پیش، هنگامی که نخستین انسان‌ها بر زمین زاده شدند، همگی برهنه زندگی می‌کردند.
★خود الهی‌تان را ژرف کنید و اطمینان داشته باشید
اما از جایی که ما ایستاده‌ایم، در حالت دلشان، بسیاری از مردم زمین چنان می‌نمایند که هنوز در مرحلهٔ پیش از پوشیدن جامهٔ امر قدسی‌اند.
این یعنی چه؟ یعنی با آشکار کردن قداستی که بر سرشت حقیقی انسان استوار است زندگی نمی‌کنند.
پس هر اندازه هم که بدن جسمانی‌تان را زیبا بیارایید، لازم است جامهٔ دلتان را جداگانه سامان دهید.
اکنون زمان آن است که آن جامهٔ دل را پربار کنید.
در جهان جسمانی نیز، جامه‌ها با گذر زمان پربارتر شده‌اند، نه؟
همین است.
اگر وقت دارید که داوری کنید چیزی به شما می‌آید یا نه، به جای آن، آن وقت را برای ژرف کردن خود الهی‌تان به کار ببرید، و جامهٔ قدسی‌ای به نام آگاهی الهی را بر تن کنید.
هیچ نیازی نیست از آن خودداری کنید، و اگر چنین کنید، می‌توانید با دلی بسیار پربارتر از اکنون زندگی کنید.
برای این، خودآگاهی‌تان را ژرف کنید.
پیوسته در حیات بکاوید: «این حیاتِ من به راستی چیست؟»
آنگاه جایی که تک‌تک مردم به آن می‌رسند، جهان نور در سرچشمهٔ حیات است.
درمی‌یابید که همه از آنجا زاده شده‌اند، موجوداتی که همچون شاخه‌های یک سرچشمهٔ بزرگ پدید آمده‌اند.
آنگاه چهرهٔ تلخ همه، با ابروهای درهم‌کشیده، به چهره‌ای روشن بدل می‌شود، با ابروهایی گشاده، سرشار از نور.
هر تجربه‌ای چیزی جز فرایند بهتر شدن همه چیز نیست.
پس امیدی روشن در دلتان نگه دارید و آینده‌ای درخشان بسازید.
