بگذارید وقارتان طنین اندازد

★وقار راستین چیست

به نظر می‌رسد به مردم می‌نگرید و می‌گویید وقار دارند یا نه. اما اگر کسی از شما بپرسد «وقار راستین چیست؟»، آیا فهم کافی دارید که پاسخ دهید «چنین و چنان است»؟

وقار راستین حالتی است که در آن الوهیت طنین می‌اندازد.

هرچقدر هم آدابتان پالوده باشد، هرچقدر هم سخنتان شیوا باشد، هرچقدر هم شیک لباس بپوشید، تنها با آن نمی‌توان وقار نامید.

وقار راستین به منش الهی پیوند دارد. پس هرچقدر هم سطح را صیقل دهید، تنها پالوده به نظر می‌رسید؛ نمی‌توان آن را حالتی نامید که در آن قامت روح پدیدار می‌شود.

اگر آرزو دارید وقار را از آنِ خود کنید، دلتان را صیقل دهید و تکامل آگاهی را هدف بگیرید.

در روند تکامل آگاهانه، منش جسمانی و منش اختری انسان به منش روحانی و منش الهی ارتقا می‌یابند، و با گذشت زمان می‌توانند وقار راستین را از آنِ خود کنند.

★چگونه وقارتان را صیقل دهید و بیرون آورید

برای آن، مهم است که به همه چیز بنگرید و آن را با دلی از مهر لطیف در آغوش بگیرید، و آن دل را در اندیشه، گفتار و کردارتان بیان کنید.

راهی ساده برای آن این است که تنفس عمیق را تنفس همیشگی خود کنید و روزهایتان را با دعای همیشگی برای هماهنگی کل بگذرانید.

همچنان که به آن ادامه می‌دهید، پیش از آنکه بدانید، دل خود برترتان به سطح می‌آید، و هر کس بی‌آنکه متوجه شود می‌تواند انسانی باوقار شود.

وقتی آگاهی در سطحی عادی است، مردم تنها به خوشبختی خود و نزدیکانشان می‌اندیشند، و نمی‌توانند به خوشبختی مردم یا سازمان‌هایی بیندیشند که منافعشان با آنان در تعارض است.

اما حتی کسانی که منافع دنیوی‌شان با شما در تعارض است، حتی کسانی که به نظر می‌رسد هیچ پیوندی با شما ندارند، همه، همه، همهٔ آنان در جوهر الهی‌اند. بی‌حتی یک استثنا، همه از اصل بشریت الهی‌اند.

یاری به آنان تا این را به‌طور طبیعی به یاد آورند، کار اصلی شماست، و برای آن، مهم است که حیات خود را آگاهانه به کار ببرید و همیشه دلی دعاگو را در پایهٔ همهٔ اندیشه، گفتار و کردارتان نگه دارید.

زیرا اکنونِ سطحی هرچقدر هم آشفته به نظر آید، سپیده‌دم زمین هم‌اکنون همین نزدیکی است.