سخنی برای فراتر رفتن از چالش‌های فوری‌ای که هر کس با آن روبه‌روست (بخش ۱)

★برای بازشناختن آگاهی حقیقی حیات و زیستن به‌عنوان آگاهی‌ای که خودِ نور است

اگر حقیقت نهایی را به شما بگوییم: تا نتوانید «اندیشه‌های خود فردیِ جسمانی» را که خود می‌پندارید رها کنید، نمی‌توانید جوهر الوهیت را در هستی خود بیان کنید.

این دربارهٔ هر کس، بی‌استثنا، راست است.

ما همیشه چنین می‌اندیشیم، اما هنگامی که سخنی متناقض‌نما مانند این می‌گوییم، لطفاً بیازمایید که درست معنای وارونه را خودتان به کلمات درآورید.

مانند این: «اندیشه‌های احساسی‌ای که خود می‌پنداشتم خود حقیقی من نیستند، پس تا زمانی که آن اندیشه‌ها را رها کنم، الوهیت اصلی‌ام به سطح خواهد آمد و پدیدار خواهد شد.»

همین الان سطح راه تکامل آگاهی‌ای را که هدف گرفته‌اید بالا بردیم، و عمداً به شیوه‌ای سخت سخن گفتیم که شاید حتی ناامیدی برانگیزد.

اکنون، یک پرسش.

با گرفتن آنچه نخست گفتیم به‌عنوان توشه، فکر می‌کنید اکنون باید به‌طور جدی روی چه کار کنید، تا الوهیت را به راستی در ذهن و تن جسمانی‌تان بر زمین احیا و بیان کنید؟

آری، به نظر می‌رسد دریافته‌اید.

این همچنین چالشی فوری است که بسیاری از مردم زمین در آن سهیم‌اند.

اگر، با برخورد به کلمات آغازین، شناخت شما با آن‌ها هم‌طنین شد، می‌توان گفت هم‌اکنون با آگاهی قلمرو الهی به جهان بدن‌های جسمانی می‌نگرید.

از سوی دیگر، اگر اندیشه‌های کارمایی سر برآوردند و جوشیدند، یعنی عوامل واقعی‌ای که شما را به آن حالت ذهنی می‌بندند اکنون به سطح می‌آیند، و بزرگ‌ترین فرصت برای پالودن و تعالی دادن آن عادت‌های اندیشه به شما سپرده شده است.

هم‌اکنون، احتمالاً سرسختانه در برابر شما ایستادگی می‌کنند، گویی تا پایان می‌جنگند، در حالی که می‌کوشید در سوی حقیقت بایستید.

نکوشید دربارهٔ جنبش‌های آن اندیشه‌ها این یا آن کار را بکنید. اصلاً از آن‌ها انتقاد نکنید، داوری نکنید یا با آن‌ها نجنگید؛ تنها بیازمایید که با دلی بی‌داوری در آغوششان بگیرید.

آری، آن‌ها را بی‌قیدوشرط با عشق بی‌قیدوشرطی که از سرچشمهٔ حیات می‌آید بپیچید.

هرگز به پیچ‌وتاب یا زبان‌بازی‌شان واکنش نشان ندهید و پرچم سفید را بالا نبرید.

هم‌اکنون آنان می‌کوشند جنبش درست آگاهی شما را، در حالی که می‌کوشید به سرچشمهٔ حیات بازگردید، خنثی کنند. (ادامه دارد)